Βανίδης

ΕΝΝΕΑ ΝΕΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

2012-05-14T13:35:00.000-07:00

Σε αυτή τη φάση αναστέλλεται προσωρινά η συνέχιση των φωτογραφίσεων των λογοτεχνών. Τα περιεχόμενα του λευκώματος (πορτραίτα και αντίστοιχα δέιγματα γραφής τωνυ εικονιζόμενων λογοτεχνών) έχουν ξεπεράσει τις 440 σελίδες και για το επόμενο διάστημα θα γίνει προσπάθεια ηλεκτρονικής σελιδοποίησης του λευκώματος και ανέβασμά του στο διαδύκτιο με τη μορφή flipbook. Όταν αυτό υλοποιηθεί, ελπίζω να συνεχίσω τον εμπλουτισμό του με νέα πορτραίτα.

ΟΚΤΩ ΝΕΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

2012-01-28T09:17:00.000-08:00

Ο ΕΜΠΛΟΥΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΛΕΥΚΩΜΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΑΡ' ΟΛΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΤΑΘΗΚΕ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΚΔΟΤΗΣ Ή ΦΟΡΕΑΣ ΠΟΥ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΛΟΓΙΚΟ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΡΙΣΗΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ 15.000.- ΕΥΡΩ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΠΩΛΗΣΕΩΝ. ΠΑΡΟΛΑ ΑΥΤΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ ΤΩΡΑ. ΑΡΧΙΣΑ ΤΗ ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΕΘΕΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΝΑ ΑΝΑΡΤΗΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑ BLOG 'H SITE. ΕΤΣΙ ΝΟΜΙΖΩ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝ ΜΕΡΙΚΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΘΟΥΝ ΓΙΑ ΈΝΑ ΑΝΤΙΤΥΠΟ ΣΕ ΕΚΤΥΠΩΣΗ LASER ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΤΙΜΗ. ΠΕΡΑ ΑΠ' ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ, ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ ΕΚΔΟΣΗ OFFSET ΘΑ ΧΑΙΡΟΜΟΥΝΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΟΥΝ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΘΕΩΡΩ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ. ΑΛΛΩΣΤΕ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΣΤΟΧΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΔΟΣΗ ΚΙ ΟΧΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟ ΚΕΡΔΟΣ, ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΣΤΑΘΗΚΑΤΕ ΜΠΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΑΤΕΛΗ ΦΑΚΟ ΜΟΥ.

55 ΜΑΣΚΕΣ

2011-10-23T04:05:00.000-07:00

Η πραγματικότητα μας δείχνει το άσχημο πρόσωπό της και μείς προσπαθούμε, έστω ακόμα και με την Τέχνη, να την ξορκίσουμε και να την ξαναφέρουμε στα μέτρα μας. Με τις ΜΑΣΚΕΣ αυτές θέλησα να με-ταμφιέσω επί τα χείρω τη δεινή μας πια πραγματικότητα, ελπίζοντας όταν μπορέσουμε να τις αφαιρέσουμε, να την δούμε με πιο ήπιο, οικείο και φιλικό πρόσωπο, όσο κι αν ο χρόνος αυτής της αποκάλυψης μοιάζει να τείνει προς το άπειρο σήμερα. Από το κουτί της Πανδώρας βγήκαν όλα τα δεινά αλλά έμεινε κρυμμένη η ελπίδα. Στο χέρι μας είναι να την βγάλουμε έξω, για να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος.-

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2011

2011-10-12T13:33:00.000-07:00

ΟΚΤΩ ΝΕΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

2011-05-29T12:31:00.001-07:00

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

2011-02-18T01:11:00.001-08:00

ΕΥΧΕΣ

2010-12-15T13:09:00.001-08:00

ΚΙ ΑΛΛΑ ΔΩΔΕΚΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

2010-04-26T01:09:00.000-07:00

ΤΑ ΝΕΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

2010-04-25T03:05:00.000-07:00

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ

2010-03-25T12:33:00.000-07:00

fotocommunity

ΝΕΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ

2010-03-06T03:49:00.000-08:00

ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (εως 28.11.09)

2009-11-28T06:33:00.000-08:00

ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ...

2009-11-24T11:52:00.000-08:00

Με 155 φωτογραφικά πορτραίτα και τα αντίστοιχα αποσπάσματα έργων των λογοτεχνών (λείπουν αρκετά ακόμα), επιχείρησα τη δημιουργία του πρώτου, σε φυσικές διαστάσεις 21cmX21cm, δοκιμίου του λευκώματος ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, που ετοιμάζω τα τελευταία 35 χρονια. Είχα πολύ θερμά σχόλια από όσους και όσες το είδαν αλλά δυστυχώς ήδη "εφαγα πόρτα" από δύο εκδότες της πόλης μας όπου το παρουσίασα. Από τον ΙΑΝΟ και από το UNIVERSITY STUDIO PRESS οι οποίοι μου δήλωσαν πως δεν μπορούν να αναλάβουν την έκδοση χωρίς να υπάρχει εκ των προτέρων χορηγός ή χορηγοί. Παρόλη την πρώτη κρυάδα, θα συνεχίσω τις προσπάθειες εξεύρεσης εκδότη, παράλληλα με την δουλειά που χρειάζεται από μέρους μου για την ολοκλήρωση του λευκώματος. Σήμερα υπάρχουν 155 πορτραίτα ενώ ο κατάλογός μου περιέχει 217 ονόματα. Προχωρόντας αποφάσισα πως πρέπει να σταματήσω στα 200 ονόματα διότι ο κατάλογος συνεχώς εμπλουτίζεται με τις φιλικές συστάσεις όσων ήδη έχουν φωτογραφιθεί, οπότε αν συνεχίσω έτσι, δεν θα τελειώσει ποτέ το λευκωμα. Και πάλι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους δέχθηκαν την πρόσκλησή μου να φωτογραφιθούν.-

2009-11-24T11:46:00.000-08:00

140 ΜΕΙΟΝ ΕΝΑ ΤΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ

2009-06-15T05:51:00.000-07:00

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ "ΚΑΘΕΤΑ ΤΟΠΙΑ"

2009-04-05T10:00:00.001-07:00

Μια καθυστερημένη επισήμανση

Γιάννης Δ. Βανίδης, ΚΑΘΕΤΑ ΤΟΠΙΑ, Θεσσαλονίκη 2007

Συνώνυμα και συγγενικά τα «Κάθετα τοπία» του Γιάννη Δ. Βανίδη, εννοώ εντός του ευρύτερου καλλιτεχνικού κύκλου των δημιουργών – μια σημερινή περίπτωση από τα παλιά.

Σήμερα ο τόμος «Κάθετα τοπία»· από το 1973 (μάλλον) η αφετηρία κι εντεύθεν η μέχρι τούδε εργογραφία: «Για τη φωτογραφία» (από το 1979 έως το 2001), «ατομικές εκθέσεις φωτογραφίας» (από το ’75 έως το ’85), «επιλεγμένες ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας» (από το ’73 έως το ’86), «εκδόσεις εκτός εμπορίου», φυσικά με αντικείμενο τη φωτογραφία, (από το ’85 έως το 2006).

Συνεχής η αγωνία και οι πολλαπλές υποψίες (προσηλώσεις καλύτερα) για τη φωτογραφία σαν οφθαλμός, σαν προσέγγιση, σαν παρελθόν και σαν διατήρηση του χρόνου Εκείνου στο μέλλον.
Εάν η αφετηρία από το 1973, αφετηρία της ενασχόλησης με τα «πορτραίτα γνωστών και αγνώστων», ήδη διαφαίνεται η νοοτροπία που προσεγγίζει το «άγνωστο» άρρητο, η κλίση προς το αυθεντικό, το βαθύτερο.

Όσο γνωρίζω, ο Γιάννης Δ. Βανίδης, γνωστός και άγνωστος ο ίδιος, κάτι μεταξύ σκιάς και φωτός, ενημερωμένος και ταπεινός, δοσμένος στο λαϊκό μεράκι (τη μαγική φωτογραφία), υπάρχων και ημιθανής θαρρείς. Φανερός για όσους έχουν μάτια και βλέπουν, θεότυφλα πηγάδια για όσους σε απαξιωτικά βλέμματα καταφεύγουν.
Μα είναι τολμηρές, αισθητικά, οι λήψεις του. Ανανεώνεται το πρόσωπο του τοπίου, παρούσες οι κρυφές διαστάσεις του χώρου και ο ψυχισμός του καλλιτέχνη. Εξήντα και έξι τα «Κάθετα τοπία», επαρκείς δειγματοληψίες με τα σημαίνοντα, άκρα ευαισθησία (στην «αγκαλιά του γκρεμού»), η σμίξη με το παμπάλαιο και το νεωτερικό, προέκταση των βράχων του πύργου και του καμπαναριού, το παντοτινό ανθρώπινο χνάρι – το μάθημα της φωτογραφίας καλά κρατεί και ο Γιάννης Δ. Βανίδης υπάρχει.

Τοπία λοιπόν εδώ, ρηξικέλευθα (κάτι σαν τομή), κάθετα και με «θεμελιώδη ρυθμό». Ξεφεύγουν από την πρώτη διάθεση γραφής, οριζόντια τρυφερά και διαγώνια ανήσυχα στο βλέφαρο.
Ένα φωτογραφική οδοιπορικό (από την ιδιαιτέρα του την Κοζάνη έως το ακρωτήρι Ταίναρο), τα καφέ, τα γαλάζια, τα κόκκινα, τα πράσινα, τα μαύρα και τα χρυσαφιά – εύκολα φαντάζουν και μελλοντικές γκραβούρες… Ισοϋψή και υπερβαίνοντα το μέγεθος και τη σημασία τους καθώς αμίλητα βουνά, πέτρα και πουλί και λεπτομέρεια, και ανθρώπινο χέρι που ενυπάρχει· μαζί με τα στάρια και τους καρπούς και τους σιωπηλούς ιχθείς – τους όχι ορατούς δια γυμνού οφθαλμού -, τις καταστροφές, τη φθορά και τα ρημαγμένα. Απτή και μεταφυσική Ιστορία.

Ακόμα: Χιόνια και ομίχλες, άνεμοι και γοργά ποτάμια (όσα απόμειναν), η μοναξιά των δέντρων στην καμπύλη του χρόνου, σύννεφα και υποψίες προβάτων, τσιροπούλια στο κύμα, αράγιστα αγκωνάρια, λουλούδια και δάση και πέτρινα μονοπάτια – ένας κόσμος «γνωστός άγνωστος», τα πίσω ’μπρος, περήφανα και ταπεινά δια χειρός, βλέμματος και ψυχής Γιάννη Δ. Βανίδη.

Ο παρών φωτογράφος των «Κάθετων τοπίων» (και όχι μόνον), θέλει δεν θέλει, ανήκει στην ευρύτερη πολυπλοκότητα της πνευματικής Θεσσαλονίκης, με άλλους τρόπους και άλλο χρώμα προβληματιζόμενος, κοντά στους φωτογράφους του πρόσφατου συνταρακτικού παρελθόντος, με τον Μπαλάφα, τον Τλούπα, τον Καβαφάκη, την Παπαϊωάννου και την μακρινότερη Έλλη Σουγιουτζόγλου.-

Μάρκος Μέσκος

ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ "ΚΑΘΕΤΑ ΤΟΠΙΑ¨"

2009-04-05T09:56:00.000-07:00

PARALLAXIS '85 - Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΗΝΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2009-03-12T09:37:00.000-07:00

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

2009-03-12T07:24:00.000-07:00

Το 2003 υπήρξε η χρονιά της αναζωπύρωσης και της επιτάχυνσης ενός παλιού σχεδίου-ονείρου μου που είχα ξεκινήσει το 1975 (και με την τότε φιλική παρότρυνση του Ντίνου Χριστιανόπουλου, ο οποίος με σύστησε στους λογοτέχνες αλλά και με συνόδευσε στις τέσσερις πέντε πρώτες φωτογραφίσεις). Αναζωπύρωσης, διότι το 2003 συνταξιοδοτήθηκα και ο χρόνος ήταν πια όλος δικός μου και επιτάχυνσης, λόγω δύο λόγων: 1. Υιοθέτηση της ψηφιακής τεχνολογίας για την παραγωγή εικόνων, η οποία με απάλλαξε από τις δυσβάσταχτες οικονομικές θυσίες που απαιτούσε στο παρελθόν η συμβατική φωτογραφία και 2. Η γνωριμία μου μέσω του πρόωρα και άδικα χαμένου φίλου μου Τάσου Χατζητάτση και των κοντινών του φίλων που έγιναν και δικοί μου, με λογοτεχνικούς κύκλους και λογοτέχνες που μέχρι τότε δεν γνώριζα εκ του πλησίον.
Το αποτέλεσμα αυτών των γνωριμιών, που άλλες ξαναζωντάνεψαν από το παρελθόν και άλλες δημιουργήθηκαν με νέες επαφές, ήταν ένας εκτενής κατάλογος λογοτεχνών που ζουν και δημιουργούν στη Θεσσαλονίκη αλλά και λίγων συναδέλφων τους από την ευρύτερη Μακεδονική ενδοχώρα. Επώνυμοι αρωγοί σ’ αυτήν την προσπάθεια σύνταξης του καταλόγου υπήρξαν εκτός, του Τάσου, οι φίλοι: Μάρκος Μέσκος, Γιώργος Κορδομενίδης, Τόλης Νικηφόρου, Περικλής Σφυρίδης , Σπύρος Λαζαρίδης κ.α. τους οποίους ευχαριστώ θερμά. Ο κατάλογος σήμερα (12.3.09) περιέχει γύρω στα 200 ονόματα και είναι ανοικτός. Οποιοσδήποτε θα ήθελε να μου στείλει ονόματα για τον εμπλουτισμό του, είναι καλοδεχούμενος, αρκεί οι προτεινόμενοι να έχουν δημοσιεύσει λογοτεχνία (έντυπη ή ηλεκτρονική).
Πολλοί ίσως από τους αναγνώστες αυτού του κειμένου θα αναρωτηθούν: ποιος είναι ο σκοπός αυτού του σχεδίου-ονείρου; Τι θα γίνει με αυτό το οπτικό υλικό και πότε; Πολύ φοβάμαι πως η ερώτηση αυτή τουλάχιστον προς το παρόν θα μείνει αναπάντητη από τον γράφοντα. Θα ήταν χρήσιμο βέβαια αν κάποιος ή κάποιοι θα μπορούσαν, λαμβάνοντας υπόψη τους τη σημερινή συγκυρία στην πόλη μας - πολιτιστική, οικονομική, κτλ. αλλά και την πρόθεση του δημιουργού της συλλογής που δηλώνεται παρακάτω – να έδιναν μια απάντηση. Θα ήταν καλοδεχούμενη. Τελειώνοντας θα ήθελα να κάνω γνωστό πως ο στόχος μου αυτής της συλλογής δεν είναι να αποκομίσω κάποιο οικονομικό κέρδος από αυτή. Αντίθετα , μέχρι σήμερα, ό,τι έχει γίνει έγινε με γνώμονα την καταγραφή και όχι την αξιολόγηση, των ανθρώπων που ασχολούνται με την τέχνη του λόγου. Ανθρώπων ευαίσθητων, που κυκλοφορούν ανάμεσά μας καθημερινά, αλλά λίγοι από αυτούς είχαν την τύχη να γίνουν φυσιογνωμικά γνωστοί στους αναγνώστες τους και θαυμαστές τους. Ίσως κάποτε τα καταφέρω (όπως εγώ θα ήθελα) να στήσω μια έκθεση των πορτραίτων τους και στα εγκαίνιά της να μαζεύονταν όλοι οι εν ζωή (που είναι τόσο σύντομη) εικονιζόμενοι λογοτέχνες, ανεξάρτητα από τα γούστα, τις προτιμήσεις, τις ομάδες, τις παρέες και τις ιδέες του καθενός. Όλοι μαζί, όπως το είπε και ο ποιητής: «Πάντα η νίκη, αν ενωθήτε, Πάντα εσάς θ’ ακολουθή».- Ι.Δ.Β.

Φωτογραφίες μου στο διαδύκτιο

2008-12-08T06:25:00.000-08:00

www.photocommunity.com/pc/pc/mypics/1135179

50 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ 30 ΜΕΤΑ ΤΗ "ΦΩΤΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ"

2008-12-05T00:02:00.000-08:00

Στην Κοζάνη, στο Γυμνάσιο, 1958-60, ήταν η πρώτη φορά που μπήκα πίσω από φωτογραφική μηχανή. Μέχρι τότε, όπως όλος ο κόσμος, έτσι κι εγώ στεκόμουνα μπροστά από το φακό. Και για να ακριβολογήσω, δεν μπήκα πίσω από μια φωτογραφική μηχανή, αλλά στάθηκα πάνω από μια εκτυπωτική μηχανή μαζί με τον αρκετά μεγαλύτερο σε ηλικία φίλο μου, τον μηχανικό ραδιοφώνων Γιάννη Τζιουρά. Εκείνη την εποχή, μαζί προσπαθούσαμε, ο Γιάννης εφαρμόζοντας αυτά που εγώ μετέφραζα από σχετικά εγχειρίδια, να εμφανίσουμε φίλμς και να τυπώσουμε έγχρωμες φωτογραφίες με το σύστημα της GEVAERT. Κάθε φωτογραφία τότε, μετά την εκτύπωση, έπρεπε να περάσει από επτά μπάνια για να εμφανιστεί, με σταθερές θερμοκρασίες κτλ. Μετά το Γυμνάσιο, γνωρίστηκα με δύο Ελβετούς στο Εργοτάξιο Λιπασμάτων της Πτολεμαΐδας όπου είχα πιάσει δουλειά τον Ιούνιο του 1962. Εκείνοι μου έδειξαν για πρώτη φορά τεύχη του περιοδικού CAMERA. Από τότε έγινα συνδρομητής του μέχρι και το τελικό κλείσιμό του και την επιστροφή του διευθυντή του Allan Porter στην Αμερική τον Δεκέμβριο του 1981. Εν τω μεταξύ, στα ενδιάμεσα χρόνια και σε αυτά που ακολούθησαν μέχρι σήμερα συνέβησαν πολλά. Δηλαδή το εξής ένα: η ουσιαστική γνωριμία μου με την ιστορία και την αισθητική της φωτογραφίας με προσωπική μελέτη και έρευνα και η ενεργητική συμμετοχή μου στη διάδοση αυτού του μέσου επικοινωνίας και καλλιτεχνικής έκφρασης.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Αυτό που αδύνατο απομένει ακόμα σήμερα μέσα μου και σιγά σιγά σβήνει, είναι η πικρή και άρητη μνήμη της πολύχρονης πνευματικής και σωματικής πάλης για την δημιουργία, με ατομικές ή συλλογικές προσπάθειες, της ΦΩΤΟΘΗΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ το 1979, του PARALLAXIS Συνδέσμου για την Προώθηση της Δημιουργικής Φωτογραφίας το 1983, του ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ το 1987 κ.ά. Και ακόμα με συνέχει η συναίσθηση ότι το φωτογραφικό γίγνεσθαι σήμερα στον τόπο μας -όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω- φαίνεται φτωχότερο απ' ό,τι προϋπήρξε, χωρίς φορείς με εχέγγυα για το μέλλον του και μάλλον προσανατολισμένο προς ξένα πρότυπα και μιμήσεις χωρίς διάθεση έρευνας και ανάδειξης της πλούσιας φωτογραφικής μας παράδοσης και χωρίς παράλληλες δημιουργίες που να έχουν τον κοινωνικό και καλλιτεχνικό χαρακτήρα του ίδιου μας του τόπου. Και, τέλος, με κατατρέχει η έμμονη προσωπική ενοχή ότι ύστερα από τόσα χρόνια αγώνα αρχίζει αργά αλλά σταθερά η αντίδραση να υποκαθιστά τη δράση και η κριτική τη δημιουργία, παρά τα ελάχιστα φωτεινά διαλλείματα των τελευταίων χρόνων της μετασυνταξιακής μου ηλικίας.-